Horregatik gure eskerrik beroena luzatu nahi dizuegu izan duzuen jarregatik, emandako aholkuak jarraitzeagatik eta azaldu duzuen begiruneagatik.

Hori guztiagatik eskerrik asko!

Gure ikasleengan euskararen erabilera eta sentiberatzea sustatu nahian, DBH4ko ikasleak “Murgiltze Astea” deritzon programa burutzen ari dira lizeoan.

Programa hau aurrera eramateko teknikariak Ikastolen Elkartetik etorri zaizkigu eta gure ikasleekin arituko dira ikasturte berri honetako lehen astean.

Nondik datorkizue trikitirako zaletasuna?

I: Bioi ere etxetik datorkigula esango nuke. Nire kasuan gure aita zenak soinu handia jotzen zuen eta beti mundu horretan zebilenez, azkenean nahi gabe ere zerbait irteten da.

G: Niri ere etxetik. Aitonak ere soinua beti jo du eta etxean soinua ez bada panderoa denok jo dugu zerbait.

Noiz hasi zineten elkarrekin jotzen? Nolatan?

G: Ez dakit ziur nola izan zen. Bakoitzak bere aldetik jotzen genuen, baina behin nirekin jotzeko deitu nion eta Arratera joan ginen grabatzera. Eta ordutik gaur arte.

I: Bai, 10 bat urte izango dira, bertako trikitilarien afari baten ostean Gariren aitak esan zidan semea jotzen hasi zela eta deitzeko esan nion.

Abestiak sortzea asko kostatzen al zaizue?

G: Egunak izaten dira. Batzutan ez da ezer ateratzen, eta beste batzutan ateratzen den hori idatzi, aldatu eta gustatuz gero, ba aurrera. Baina horretara bereziki ez gara jartzen.

Noizbait pentsatu al duzue uztea? Eta bakoitzak bere bidea egitea?

G: Medikuak juerga galerazitakoan (barrez)

I: Oraingoz behintzat ez, askotan nekatzea ere posible da, baina oraingoz ez dugu ikusten.

Astean zehar lan eginda eta asteburua kanpoan pasatuta, geratzen al zaizue ezertako denborarik?

I: Jendeak uste ez arren denbora asko kentzen du, bai. Gainera ezorduetan ibiltzen gara askotan, eta hemengo lanak egiteko ere ez zait astirik geratzen. Loari kentzen zaio azkenean.

Gogoan duzuen plazaren bat?

G: Santa Isabelak, niri gehien horiek gustatzen zaizkit.

I: Plaza bakoitzak du bere gauza, baina niri herrikoa ere gustatzen zait, Euskal Jaietakoa. Santa Isabelak ere bai, noski, jendeak dantza egiten duen toki gutxitakoa da bera. Zarauzko Euskal Jaiak… Jendearen harrera oso ona izan ohi da eta parte hartzen du, baina toki bakoitzekoak ezberdinak dira. Bizkaiko puntatik hasi, Nafarroako herri txikiak, Iparraldea… giro ezberdinak dira eta baita plazak ere.

Oraindik jo ez eta gustura joko zenuketen tokiren bat?

G: Nik ez daukat bereziki esango nukeen tokirik. Santa Isabeletan jotzeko ilusioa nuen, jo dugu, eta gustura nago.

I: Ilusio berezirik ez, deitzen ez badigute entzun nahi ez gaituztelako da eta maite gaituzten tokietan jotzen dugu gustura.

Nola ikusten duzue trikitia Urretxu-Zumarragan?

G: Hemen ere bazaudete batzuk, ezta? Ondo, jende asko ari da, gazte mordoa ari da jotzen. Gure kinta inguruan ere zortzi hamar izango dira. Jende asko zatozte.

I: Etorkizunerako jende asko ikusten dut, baina saiatzen diren neurrian izango dira. Sakrifizioa da, baina egin beharrekoa. Etorkizun ona ikusten dut, Euskalerri mailan ezagunak diren Edurne Iturbe, Elortza anaiak… ditugu hemen, eta erreferenteak dira. Dantzarako falta da agian jendea, baina hori ere aldatzen ari omen da.

Trikiti soila ala konjuntoan duzue gustukoago? Hala izatekotan, ze instrumenturekin?

G: Gustatuko litzaidake niri konjunto bezala ibiltzea ere, baditut buruan gauzak, baina jende asko, tokia, dirua, grabatzeko aukera onak… gauza asko sartzen dira jokoan. Orain ez da lehen bezain erraza, disketxeek gutxi irabazten dute eta apustu egitea kostatzen zaie. Niri gustatuko litzaidake saiatzea, hala ere, esaterako, haizeak, perkusioa, gitarrak… baina bikotekoa utzi gabe.

I: Niri bikotea gustatzen zait, soinua eta panderoa. Besteak ere gustatzen zaizkit, baina arrakasta ere jaisten ari da eta ez daukat oso argi apustu ona ote den.

Zer iruditzen zaizkizue Kepa Junkera, Gose, Trikizio eta horrelako proposamenak?

I: Talde bakoitzak bere izaera du eta bere aportazioa egiten du. Dena den horiek maila handiko taldeak dira eta guk egingo genukeenetik urruti dago beraiek eskaintzeko gai direna.

G: Teknika handiko trikitilariak eta musikariak dira. Tradizionala gustuko dugu, baina bide hori ere hor dago.

Zein da zuengan eragin handiena izan duen trikitilaria?

G: Etxekoak eta gertukoak, aitona, Elortza anaiak, Tapia eta ere bai… denetatik piska bat.

I: Nik aitak jartzen zuena entzuten nuen kotxean, eta ondoren irakasleak, Zabale anaiak eta… baina batik bat kalean, herrian ezagutu ditugunak, Elortza anaiak eta.

Iñaki, herrian hain ezaguna izanda klaseak emateko zer moduz moldatzen zara?

I: Ez dakit zenbateraino naizen ezaguna. Orain arte izan ez dudan esperientzia da, eta kasu batzuk kenduta oso ondo. Kalean ikustea kostatzen den arren, moldatzen gara. Jende jatorra dago.

Gustatuko al litzaizueke honetatik bizitzea?

G: Ez, ordu asko eskatzen ditu eta parranda gehiegi. Horrekin nazkatzera iristea ez da ona.

I: Betebehar bihurtzen denean gauzarik gustukoena ere… gainera ez dakit zenbateraino bizi den jendea honetatik.

Gari, trikitilarietan beti soinujolearen izena jartzen da aurrena eta atzetik, panderistarena. Ez al da baztertzaile samarra?

G: Beti horrela ezagutu dugu, baina ez dakit zergatik izango den. Melodia soinuak eramaten duelako?

Trikitixa jotzera joanda gertatutako anekdotaren bat izango duzue…

I: Soinuak gauza asko eman dizkigu: lagunak, bidaiatzeko aukera… Ameriketan izan gara, EEBBetan, holandan… Pete Cenarrusa ezagutu dugu Boisen… Azpeitin Andoniren despedida egin genuenean ni komertzial bezala nebilen enpresaz enpresa, eta eskandalo handi samarra sortu genuen. Astelehen goizean enpresa batera joan eta hango batekin topo egin nuen. “Hemen ere bai?” esan zidan, baina harremana asko erreztu zuen.

G: EEBBra joan ginenean Land Rover batean soinu jotzen ari ginela atea ireki zitzaion Iñakiri eta ia errepidean bukatu zuen.

www.laiaketan.net

1990-91 ikasturtean Ikastola igandeko mendi irteerak antolatzen hasi zen. Hasiera batean Atxunberrik bere gain hartu bazuen antolaketarako ardura, gerora Julian Arinek hartu zuen lehenengoak utzitako lekukoa.

Ordudanik urte mordoxka pasa dira, baina ekimenak aurrera darrai, benetan osasuntsu. Ibilbide luze honetan asko izan dira, bai parte hartzaileak baita antolatzaileak ere, baina gurasoen inplikazioa
azpimarratzeko da, ahaztu gabe lan honetan ibili diren irakasleak.

Denak zerrendatu behar bagenitu, amaigabea suertatuko litzaiguke, baina gure eskerrik beroena luzatu nahi diegu denei.

Hasierago garaietako arduradunen izena aipatu badugu, zilegi da aurtengo ikasturtean lan honetan dihardutenak aipatzea, Anti Bergara eta Imanol Jauregi.

Hamabostetik behin antolatzen dira mendi irteera hauek, kurtso hasieran finkatutako egutegi bati jarraiki . Ekimenean guraso zein ikaslek parte har dezakezue, Euskal Herriko paraje ederrak ezagutuz,
lagun artean giro apartan tarte zoragarriak igaroz, hainbat balore garatuz…
Beraz, amaitzeko gauza bi baino ez: Ekintzan parte har dezazuen animatu eta ESKERRIK ASKO hainbeste urtean ekimen hau posible izaten lagundu duzuen guztioi.

Guraso elkartea bezpiztu da

Urteetan, mendi irteerak antolatu dituen guraso taldea eta gida
batzordeetan parte hartu duten gurasoak izan dira Ikastolako
komunitatean gurasoen ordezkariak. Orain, aspaldi sortutako Guraso
Elkartea berpiztu egin da komunitate horretan gurasoen presentzia eta
parte-hartzea sustatu asmoz.

Elkartea berpizteko asmoa sortu zen guraso batzuren artean eta
poliki-poliki helburu hori atzemateko pausoak eman zituzten. Hasteko
eta behin, gurasoen gelaz-gelako ordezkaritzaren inguruko gogoeta egin
zuten. Ordezkarien rolaren garrantziaz jabetuta, rol hori gogoz
betetzeko konpromisoa izango zuten gurasoak behar zirela ondorioztatu
zuten eta ordezkarien hautaketa sisteman aldaketak eragin zituzten.
Gaia aurrez aurre azaldu zieten gelatan gurasoei eta guraso asko
bolondres agertu ziren. Bilerak egin ziren eta parte-hartzea handia
izan zen.

Gida batzordea abenduan berritu zuten eta guraso talde batek bertako
ordezkaritza bere gain hartu zuen. Guraso guztien bozeramaile dira,
Ikastolako erabakigune garrantzitsuenera guraso guztien kezkak,
proposamenak eta eskakizunak eramango dituztenak.

Guraso Elkartea irekia da. Baldintza bakarra dago: ikasleez –gure
seme-alabak-, irakasleez eta langileez eta gurasoez osatutako
komunitate hori indartzeko gogoa. Gogo horrek lan egiteko gogoa behar
du nahita ez, gure seme-alaben heziketan parte hartzeko xedea.

Ikastolako langileen eta irakasleen laguntzarekin ikasturte amaierako
festaren antolaketa bere gain hartu du aurten Elkarteak. Berritasun
gehiego egon ez den arren, gurasoek festa antolatzea nahikoa
berritasun bada hasteko. Guraso Elkartearen asmoa poliki hastea da,
baina geratu gabe.

Ikastolako sarreran kortxo bat jarri dute. Horman itsatsitako kortxo
horretan denetarik kabitzen da: informazio interesgarriak, barruko eta
kanpoko deialdiak, albisteakﾉ Ikastolako webgunean www.uzikastola.net
ere gurasoen txokoa martxan da, gurasoen artean informazioa trukatzeko
gunea da.

Poliki joanda ere, proiektu ugari dago mahai gainean. Datorren
ikasturtean, Ikastolako bertako baliabideak erabiliz, gurasoentzako
formazio tailerra-eskola-hitzaldiak antolatu nahi dira.

Guraso Elkartean, Ikastolako guraso guztientzako tokia dago.

En 1990-91 la ikastola comenzó a organizar las salidas al monte de los domingos.

Estas salidas son una vez cada quince días, siguiendo un calendario fijado al inicio del curso. En esta actividad pueden participar padres, madres e hijos, conociendo diferentes lugares de Euskal Herria, pasando buenos ratos en un ambiente amistoso, desarrollando diferentes valores,…Desde aquí queremos dar las gracias a todas los padres-madres que durante estos años han organizado esta actividad : ESKERRIK ASKO!!!

RESURGE LA ASOCIACIÓN DE PADRES/MADRES:

La asociación de padres/madres creada hace ya tiempo resurge con la intención de fomentar la presencia y participación de padres y madres.

Esta asociación esta abierta a todos los que tengan ganas de fortalecer dicha comunidad y participar en la Ikastola.

Tambien, este año, la asociación se ha responsabilzado de la fiesta de fin de curso con la ayuda de trabajadores y profesores de la ikastola.

En la entrada de la Ikastola se ha colocado un corcho con información , convocatorias, noticias… . En nuestra pagina web se ha añadido un apartado para que los padres y madres puedan intercambiar opiniones.

Ademas, hay muchos proyectos sobe la mesa, y poco a poco serán factibles entre todos.

www.laiaketan.net

Gero eta denbora gutxiago daukagu denok, bai kontatzeko bai entzuteko.

Gauetan ume txikiak oheratzen ditugunean, beharbada, hori izango da momenturik onena gurasoek haurrei ipuinak kontatzeko.

Gauero famili giroan, ipuinak edo kontuak aditzeko tartea: familiakoak,  ingurukoak, gertatutakoak…

Oso esperientzia ona da, oso-oso ona.

Irakurtzeak afektibitatea eta autoestimua, inteligentzia emozionala, irudimena, kreatibitatea eta fantasia garatzen ditu.Ulermena eta tolerantzia hobetzen ditu, eta jakin mina estimulatzen du.

Baina zure laguntzarekin gauza bat ikasi dezake zure seme -alabak:” irakurtzea eta goxatzea ez dela bakarrik ikastolako ikasgai bat bezala erabili behar”.

Hona hemen lagungarri izango zaizkizun aholku eta trikimailu batzuk.

• Txikiak diren bitartean testu gabeko liburuak: marrazki errez eta handiak ikusten dutenaren istorio txikiak kontatuz.

• Poliki-poliki haurra has daiteke bere kabuz ikusten eta goxatzen.

• Haurra irakurtzen hasten denean, gurasoekin batera txandatuz irakurri.

• Irudimena erabiliz, ipuin desberdinak sor daitezke, ohera joan baino lehenagokoa une goxoan. Trikimailu desberdinak asmatu ditzakegu haurraren atentzioa bereganatzeko, tonu aldaketak eginez,errepikapenak sortuz, nahitan konfunditu haria jarraitzen duten ziurtatzeko…

• Haur Liburu gidan denetarik dago, gustu ezberdinetako lanak topa daitezke.Edozein testuak balio du haurra mundu honetan barneratzeko, ipuinak, antzerkiak, komikiak, aldizkariak..

• Ez ahaztu, prozesu honek denbora asko eskatzen duela, baina esperientzi ezin hobea eta aberatsa da.

El cuento es un género literario que se ha trasmitido de boca en boca. ¿continua siendo así? Cada vez pasamos menos tiempo con los nuestros, y no los contamos ni los escuchamos. Por la noche puede ser un buen momento para contar algún cuento a los hijos, suele ser una experiencia muy enriquecedora.

La lectura ayuda en el desarrollo de la afectividad y la autoestima, inteligencia emocional, imaginación, creatividad y fantasía. Pero con tu ayuda tu hijo/a aprenderá que: “leer y gozar leyendo no es una asignatura de la Ikastola”

Consejos para fomentar la lectura;

• Mientras no sepan leer les facilitaremos libro con dibujos amplios que cuenten pequeñas historias.

• El niño comenzara ha verlos y a gozar con ellos.

• Cuando comienzan a leer, alternara la lectura con el padre o la madre, entre los dos.

• Utilizar la imaginación, usar trucos diferentes para llamar su atención, cambiando el tono, repitiendo los datos clave, confundiéndonos a veces queriendo para ver si siguen el cuento,…

• Cualquier testo puede ser valido para conseguir nuestro objetivo; cuentos, teatros, cómics, revistas,…

• No olvidéis nunca, que este proceso es muy largo pero es una experiencia muy enriquecedora y valiosa.

www.laiaketan.net

Hasieran bertsolari guztiak aritu ziren kantuan, eta sei bertsolarik gainditu zuten epaimahaiaren galbahea, tartean Amaia Iturriotzek. Mikel Iturriotz  ere fin aritu zen baina ez zuen lortu bigarren faserako txartela. Edozein kasutan, handien mailan kantatu duen lehen urtea izateko aurtengoa, lan bikaina egin du.

Bigarren fasean, puntuari erantzuteaz gain gai bati bi bertso kantatu behar izan zizkioten bertsolariek. Gaiak honela zioen: <<goizeko ordubiak dira eta parrandan zaude lagunekin. Sakeleko telefonoari begiratu eta gurasoek zazpi aldiz deitu dizutela ikusi duzu>>.  Lehenengo bertsoan ordularia eta gurasoak izan zituen hizpide Amaiak, tamalez bat ez datozela esanaz.  Bigarren bertsoa, honako hau kantatu zuen: <<Urtarrilean bete nituen / jada hamazazpi urte // ta festarako ere badaukat / nik nahi adina bertute // basoa  hartu dut adiskide /  eta taberna arkupe // halare etxera noa oraintxe / bai hori bera det uste / / hainbeste ezin dute sufritu / nere kapritxoen truke>>.  Amaiak bigarren postua lortu zuen, Baionako Maiana Irigoienen atzetik.

Zorionak Amaia!